One Evening Another Evening

by. Ms. Salma (Rajathi Samsudeen)

Another evening

slips withered

into the crevice of loneliness.

Legs too weak

to scale the walls

walk about in the dark

of the inner chambers.

In the heat of breaths

exhaled by the room’s

neat arrangements rises

the pungent odour of sulphur.

There can be no second opinion

on the futility of the attempt

to excavate and thaw

dreams long frozen.

There could be species

in this universe that live

in pleasure, subsisting only on

their prey and conjugal courtesies.

The succession of tense nights

and the child’s restless whines

will turn into

a source of mockery about me.

2.

This existence

is complicated –

like the life of a cat

that hides in the kitchen.

A thick layer of cream has formed

on the tea waiting to be drunk;

its burnt smell is hounding me.

In the drawing rooms

full of human bustle,

there’s no one with whom

I might strike up an acquaintance.

Solitude in the bathroom

creates fear, stemming from

revulsion over nudity.

Houses erected inside cages

swell their hustle and bustle

solely to frighten me.

In the gardens raised

within walls, there’s no shade

in which to sit and rest.

Nor is privacy ensured

by the open spaces

of the terrace upstairs.

There’s no seat on which

to sit comfortably,

dangling one’s feet.

If my child

loaned me

her crib,

sleep might become possible.


Translated by N Kalyan Raman from the original Tamil poem, OruMalaiyumInnoru

Malaiyum from the eponymous collection



ஒரு மாலையும் இன்னொரு மாலையும்

 

தனிமையின் இடுக்கில்
நசிந்து விழும்
இன்னொரு மாலை நேரம்.

சுவர் தாண்ட
திரணியற்ற கால்கள்
வளைய வருகின்றன
உள்ளறைகளின் இருட்டில்.

அறையின்
ஒழுங்குகளது
மூச்சுக் காற்றின் வெப்பத்தில்
எழுகிறது கந்தக நெடி.

உறைந்த கனவுகளை
வெட்டியெடுத்து
உருக்க யத்தனிக்கும்
அர்த்தமின்மையின் மீதில்லை
ஏதொரு மாற்று அபிப்ராயமும்.

சுமுகமான
தாம்பத்தியங்களுடன்
தன் இரைகளோடு மட்டும்
ஜீவித்து சுகித்திருக்கும்
உயிரினங்கள் இருக்கக் கூடும்
இப் பிரபஞ்சத்தில்.

தொடர்ந்து வரும்
பதற்றமான இரவுகளும்
குழந்தையின் அமைதியற்ற
சிணுங்கல்களும்
பின் உருமாறும்
என்னைப் பற்றி பெரும் வேடிக்கையாக.

2
சமையலறையில்
பதுங்கும் பூனையின்
உலகமெனச் சிக்கலானது
இந்த இருப்பு.

.

குடிப்பதற்கு இறுத்த டீயின் மீது
படிகிறது அடர்த்தியான ஆடை

தீய்ந்த வாசனை விரட்டுகிறது.

நடமாட்டம் நிறைந்த
வரவேற்பறைகளில்
பரிச்சயம்கொள்ள
யாருமிருப்பதில்லை.

குளியலறையின்
தனிமை ஏற்படுத்துகிறது
நிர்வாணம் பற்றிய
அருவருப்பின் பயம்.

கூண்டுகளுள் எழுப்பிய
வீடுகள் தமது பரப்புகளை
அதிகரிப்பதன் நோக்கம்
என்னைப் பயமுறுத்துவது மட்டுமே.

சுவர்களுக்குள் உருவாகிவிட்ட
தோட்டத்தில் இல்லை
அமர்வதற்கான நிழல்.

மொட்டை மாடியின்
திறந்த வெளிகள்
அந்தரங்கத்தை உறுதி செய்வதுமில்லை.

காலாட்டி அமரும்படி
சௌகர்யமாய் இருப்பதில்லை
எந்த இருக்கையும்

என் குழந்தை
தன் தொட்டிலைத்
தரக்கூடுமெனில்
உறங்குதல் சாத்தியமாகலாம்