Letters to Violet

by. Kuzhur Wilson

You were talking 
About a girl
She laughed 
Clinking like anklets
At times 
Grew dull 
Like an overcast sky 
Other times 

I strained my ears
To stencil her in me
When a solitary pigeon coos
From the office wall

Am out in the sun
Listening to you
And through you
Her.
At times
You become her 
And she, you
There is a you 
Who laughs like glass bangles
There is a you
Who is silent
Like a broken bangle
Myriad yous

We become alone
When we love

I have stood

The sun
Rains
Nights 
Deserts
Abandonment s
Forests
Seas
Conduits.
AloneAlone


I can see that girl
That tree shade 
Her solitary sobs
That embankment
Her solo conversations
That desolate stone
Her lonely laughter

What is more agonizing 
On this earth
Than to be in love. 




ചില ദിവസങ്ങളിൽ

പാദസരം കണക്കെ

പൊട്ടിപ്പൊട്ടി ചിരിക്കുകയും

ചില ദിവസങ്ങളിൽ

മഴക്കാറുള്ള ദിവസത്തെ പോലെ

ഇരുളുകയും ചെയ്യുന്ന

പെൺകുട്ടിയെക്കുറിച്ച്

പറയുകയായിരുന്നു നീ

കാത് കൂർപ്പിച്ച്

അവളെ ഉള്ളിൽ വരയ്ക്കുമ്പോൾ

അതാ, ഓഫീസിന്റെ ചുമരിൽ

ഒരു പ്രാവ് ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു കുറുകുന്നു

ഞാൻ വെയിലത്ത് നിന്ന്

നിന്നെ കേൾക്കുകയാണു

നിന്നിലൂടെ

അവളെ കേൾക്കുകയാണു

ഇടയ്ക്കിടെ

നീയും അവളും മാറിപ്പോകുന്നു

കുപ്പിവള പോലെ ചിരിക്കുന്ന നീയുണ്ട്

പൊട്ടിയ വള കണക്കെ

മിണ്ടാതിരിക്കുന്ന നീയുണ്ട്

പലതരത്തിലുള്ള നീയുണ്ട്

സ്നേഹിക്കുമ്പോഴാണു

നാം ഒറ്റയ്ക്കാവുന്നത്

ഞാൻ നിന്നിട്ടുണ്ട്

വെയിലിൽ

മഴയിൽ

ഇരുളിൽ

മരുഭൂമിയിൽ

നടുറോട്ടിൽ

കൊടുംങ്കാട്ടിൽ

കടലിൽ

കൈത്തോട്ടിൽ

ഒറ്റയ്ക്ക്

ഒറ്റയ്ക്ക്

എനിക്കാ പെൺകുട്ടിയെ കാണാം

അവൾ ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു കരയുന്ന മരച്ചുവട്

അവൾ ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു വർത്തമാനം പറയുന്ന പാടവരമ്പ്

അവൾ ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു ചിരിക്കുന്ന നടുക്കല്ല്

സ്നേഹിക്കുന്നതിനേക്കാൾ

സങ്കടകരമായി

എന്തുണ്ടീ ഭൂമിയിൽ